...jak dorożkarz, ...jak szewc, ...na czym świat stoi – kląć. O wulgaryzacji polszczyzny i jej antypedagogicznej obecności w mediach
PDF

Słowa kluczowe

polszczyzna
wulgaryzm
media
pedagogika mediów
społeczności internetowe

Jak cytować

PACUŁA, J. ...jak dorożkarz, ...jak szewc, ...na czym świat stoi – kląć. O wulgaryzacji polszczyzny i jej antypedagogicznej obecności w mediach. Konteksty Pedagogiczne, v. 2, n. 11, p. 179-196, 12 grudz. 2018.

Abstrakt

Artykuł dotyczy wulgaryzacji polszczyzny. Autor prezentuje wyniki badań statystycznych odnoszących się do zagadnienia, umieszczając je na tle roz-ważań językoznawczych i pedagogicznych. W tekście zwrócono uwagę na fakt, że ciągły wzrost wulgaryzmów, wyzwisk i przekleństw w języku jest proporcjonal-ny względem coraz powszechniejszego dostępu do mediów i korzystania z nich (szczególnie w zakresie komunikacji elektronicznej).

https://doi.org/10.19265/KP.2018.211179
PDF

Bibliografia

Bakošová, Z. (2009). Perspektywy pedagogiki społecznej jako dyscypliny naukowej. W: Z. Bakosová i E. Jarosz (red.), Pedagogika społeczna w Europie Środkowej. Stan obecny i perspektywy (s. 32–42). Brno: Institut Mezioborových Studií.
Becela, J. i Gruszczyński, W. (2003). Polszczyzna na czatach. Studia Medioznawcze, 3(13), 74–92
.Biernacka-Ligięza, I. (1999). Wulgaryzmy a łamanie normy kulturowej. W: J. Miodek (red.), Mowa rozświetlona myślą. Świadomość normatywno-stylistyczna współczesnych Polaków (s. 166–181). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Biernacka-Ligięza, I. (2001). „Kląć na czym świat stoi” – analiza wulgaryzmów naj-częściej wykorzystywanych w języku polskim i angielskim. W: G. Habrajska (red.), Język w komunikacji, t. 2 (s. 255–262). Łódź: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Huma-nistyczno-Ekonomicznej.
Biernacka-Ligięza, I. (2001a). Funkcje wulgaryzmów we współczesnej polszczyźnie po-tocznej. Acta Universitatis Nicolai Copernici – Filologia Polska, 55, 13–23.
Biernacka-Ligięza, I. (2001b). Wulgaryzmy w języku młodzieży. W: J. Miodek i K. Baku-ła (red.), Kształcenie językowe, t. 1 (s. 73–97). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
Bugajski, M. (2004). Komunikowanie i komunikowanie się w mediach. W: K. Micha-lewski (red.), Współczesne odmiany języka narodowego (s. 85–92). Łódź: Wydawnic-two Uniwersytetu Łódzkiego.
Dunaj, B., Przybylska, R. i Sikora, K. (1991). Język na co dzień. W: W. Pisarek (red.), Polszczyzna 2000. Orędzie o stanie języka na przełomie tysiącleci, Kraków: Uniwer-sytet Jagielloński. Ośrodek Badań Prasoznawczych.
Feliksiak, M. (opr.) (2007). Wulgaryzmy w życiu codziennym. Komunikat z badań (BS/90/2007). Warszawa: Centrum Badania Opinii Społecznej.
Feliksiak, M. (opr.) (2013). Wulgaryzmy w życiu codziennym. Komunikat z badań (BS/136/2013). Warszawa: Centrum Badania Opinii Społecznej.
Grochowski, M. (1995). Słownik polskich przekleństw i wulgaryzmów. Warszawa: Wy-dawnictwo Naukowe PWN.
Grybosiowa, A. (2003). Język wtopiony w rzeczywistość. Katowice: Wydawnictwo Uni-wersytetu Śląskiego.
Grybosiowa, A. (2006). Destrukcja tradycyjnego polskiego modelu grzeczności. Nowe formuły globalne. W: K. Ożóg i E. Oronowicz-Kida (red.), Przemiany języka na tle przemian współczesnej kultury (s. 31–37). Rzeszów: Wydawnictwo Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Handke, K. (1994). Wulgaryzmy w języku Polek XX wieku. W: Cz. Łapicz (red.), Polszczyzna dawna i współczesna (s. 49–60). Toruń: Wydawnictwo Naukowe Uni-wersytetu Mikołaja Kopernika.
Izdebska, J. (1997). Dziecko w świecie mass mediów – wychowawcze aspekty i zagro-żenia. W: W. Strykowski (red.), Media a edukacja (s. 409–413). Poznań: eMPi2.
IQS (2016). Wulgaryzmy potocznie. Wyniki badania IQS, http://www.grupaiqs.pl/wulgaryzmy-potocznie-wyniki-badania/ [dostęp: 16.01.2018].
Jachimczak, B. i Olszewska, B. (1997). Dziecko w świecie agresywnych mediów. W: W. Strykowski (red.), Media a edukacja (s. 415–423). Poznań: eMPi2.
Kowalikowa, J. (1994). Znaczenie i funkcja wyrazów tzw. brzydkich we współczes-nej polszczyźnie mówionej. W: Z. Kurzowa i W. Śliwiński (red.), Współczesna polszczyzna mówiona w odmianie opracowanej (oficjalnej) (s. 105–113). Kraków: Universitas.Kowalikowa, J. (2000). Wulgaryzmy we współczesnej polszczyźnie. W: G. Szpila (red.), Język trzeciego tysiąclecia (s. 121–132). Kraków: Krakowskie Towarzystwo Populary-zowania Wiedzy o Komunikacji Językowej „Tertium”.
Kurus, M. (2012). Wulgarny internauta, czyli kilka słów o zgorszeniu w sieci. Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis. Studia de Cultura, 4, 132–147.
Kwiek, J. (1997). Faktyczne i wyimaginowane zagrożenia wynikające ze stosowania mediów. W: W. Strykowski (red.), Media a edukacja (s. 91–95). Poznań: eMPi2.
Lalak, D. i Pilch, T. (2009). Pedagogika społeczna wobec problemów współczesności. W: Z. Bakosová i E. Jarosz (red.), Pedagogika społeczna w Europie Środkowej. Stan obecny i perspektywy (s. 510–517). Brno: Institut Mezioborových Studií.
Loska, K. (2001). Dziedzictwo McLuhana – między nowoczesnością a ponowoczesnością. Kraków: Rabid.
Mosiołek-Kłosińska, K. (2000). Wulgaryzacja języka w mediach. W: J. Bralczyk i K. Mosiołek-Kłosińska (red.), Język w mediach masowych (s. 112–119). Warszawa: Upowszechnianie Nauki – Oświata „UN–O”.
Pereświet-Sołtan, A. (2013). Język agresji w mediach – aspekty psychologiczne. Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego, 7, 304–314.
Pisarek, W. (2015). Prof. Pisarek o chwastach i kwiatkach języka w polskich mediach[rozmowę przeprowadził Szymon Łucyk]. Nauka w Polsce, http://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news%2C404430%2Cprof-pisarek-o-chwastach-i-kwiatkach-jezyka-w-polskich-mediach.html [dostęp: 18.01.2018].
Pisarek, W. i Zgółkowa, H. (1995) (red.). Kultura języka dziś. Poznań: Wydawnictwo KURPISZ.
Polański, K. (red.). (1999). Encyklopedia językoznawstwa ogólnego. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
RJP (2010). Stanowisko Rady Języka Polskiego w sprawie wulgaryzmów w powieści ra-diowej, http://www.rjp.pan.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1128:wulgaryzmy-w-powieci-radiowej&catid=46&Itemid=53 [dostęp: 17.01.2018].
Rejter, A. (2008). Relacja język a emocje w perspektywie międzykulturowej. Poradnik Językowy, 3, 12–23.
Rosiński, D. (1998). Agresja i przemoc wśród młodzieży. Próba analizy zjawiska. W: J. Miluska (red.), Psychologia rozwiązywania problemów społecznych. Wybrane zagadnienia (s. 167–189). Poznań: Bonami.
Satkiewicz, H. (2000). Językowe przejawy agresji w mediach. W: J. Bralczyk, K. Mosio-łek-Kłosińska (red.), Język w mediach masowych (s. 28–33). Warszawa: Upowszech-nianie Nauki – Oświata „UN–O”.
Staszewska, J. (2010). Wulgaryzacja przekazu jako wyróżnik języka w komunikacji na forach internetowych. Acta Universitatis Lodziensis. Folia Linguistica, 45, 197–208.
Strykowski, W. (1996). Technologia kształcenia i pedagogika medialna jako nauki o mediach, Neodidagmata, 22, 4–14.
Szpunar, M. (2006). Rozważania na temat komunikacji internetowej. W: J. Mazur i M. Rzeszutko-Iwan (red.), Teksty kultury – oblicza komunikacji w XXI wieku(s. 219–231). Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
Urbańska, J. (1997). Wpływ telewizji na postawy młodego człowieka. W: W. Strykow-ski (red.), Media a edukacja (s. 436–443). Poznań: eMPi2.
Wach, A. (2001). Gry komputerowe – niewinna zabawa czy zagrożenie? Edukacja Me-dialna, 1, 30–34.
Wallace, P. (2001). Psychologia Internetu. Poznań: Dom Wydawniczy REBIS.
Wciórka, B. (opr.) (1999). Opinie o używaniu przez Polaków słów niecenzuralnych. Komunikat z badań (BS/187/99). Warszawa: Centrum Badania Opinii Społecznej.
Wciórka, B. (opr.) (2001). Wulgaryzmy w codziennym języku Polaków. Komunikat z badań (BS/122/2001). Warszawa: Centrum Badania Opinii Społecznej.
Creative Commons License

Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa 4.0 Międzynarodowe.

Copyright (c) 2018 Konteksty Pedagogiczne

Pobrania

Dane pobrania nie są jeszcze dostepne